មិនដឹងថាបងប្អូនយើងធ្លាប់លឺពាក្យមួយឬអត់ទេ ឃើញលទ្ធផលមិនពេញចិត្ត គិតតែពីបន្ទោស តែមិនបានដឹងថាទម្រាំបានលទ្ធផលនោះមកខំប្រឹងប៉ុណ្ណាទេ! សាកស្រមៃអោយងាយយល់ មនុស្ស២នាក់វាយគ្នា មួយធំ មួយតូច លទ្ធផលអោយតែមួយតូចអាចរត់រួចរក្សាជីវិតបាន មិនរបួសធ្ងន់ធ្ងរចាត់ទុកថាជោគជ័យហើយ មិនបាច់ទាល់តែវាយឈ្នះគេទេ។ បកទៅមើលសង្គ្រាម២១ថ្ងៃបន្តិច តើអ្វីដែលយើងធ្វើបានជារឿងបំផុតដែលយើងអាចធ្វើបានឬទេ? ឬក៏យើងចាញ់សង្គ្រាម អស់ទឹកដីហើយ?
មើលរឿង៥យ៉ាងបានហើយ កម្លាំងអាវុធ, ចំនួនកងទ័ព, ជនភៀសសឹក, ចំនួនលុយដែលចាយមក និងសង្គ្រាមចិត្តសាស្រ្ត។ ថៃប្រើប្រាំផ្លូវនេះវាយយើងយ៉ាងសាហាវ ហើយមិនមែនវាយម្តងមួយទេ តែម្តងចូលទាំងអស់តែម្តង។
• ថ្នាក់ដឹកនាំយើងត្រូវរៀបចំអាវុធខ្សោយជាងទៅវាយកម្ទេចអាវុធខ្លាំងជាង ហើយថែមទាំងមានយន្តហោះចម្បាំងនិងដ្រូនទៀត
• ប្រើប្រាស់កងទ័ពដែលមានចំនួនខុសគ្នាពី៣ទៅ៥ដង វាយទប់ទល់ការពារទឹកដីឬអោយគេដកទ័ពវិញ
• ទំហំសង្គ្រាមឈ្លានពានកាន់តែធំ ជនភៀសសឹកចុងក្រោយឡើងដល់៦០ម៉ឺននាក់ជាង ត្រូវរៀបចំការពារជនភៀសសឹកផងដែរ
• ចំនួនគេជះលើសង្គ្រាមនេះចូលខ្ទង់ពាន់លានដុល្លារ ព្រោះការចំណាយលើអាវុធទំនើបៗ និងបច្ចេកវិទ្យាកងទ័ពល្អៗ
• សង្គ្រាមចិត្តសាស្រ្តមកលើប្រជាជនទូទៅ ខាងក្រសួងស្ថាប័ន ត្រូបឆ្លើយតបអោយបានលឿនបំផុត កុំអោយប៉ះពាល់ច្រើន
បងប្អូនឃើញទេ? ២០ថ្ងៃជាងនេះ មានរឿងអីកើតឡើងខ្លះ? អ្វីដែលយើងឃើញមិនបាន០.៥% នៃអ្វីដែលកើតឡើងជាក់ស្តែងផង សមរភូមិទាំងអស់ក្តៅប៉ុណ្ណាទៅ? យើងទប់ទល់គេបានដោយកងទ័ពពលីតិចជាង ជនភៀសសឹកមិនជ្រួលច្របល់ស្លាប់តិចតួច ហើយព្យាយាមវាយកាន់កាប់បានតំបន់ជាច្រើនមកវិញ បើមិនមានមេដកនាំខ្លាំងម៉្លេះសមគ្រប់ទីតាំងដែលថៃបើកសមរភូមិ ថៃយកអស់ទៅហើយ ក៏មិនមែនស្លាប់របួសប៉ុណ្ណឹងដែរ។
ចុះយើងប្រើអីខ្លះមកទប់ទល់វិញ? មកបំពេញចន្លោះខ្វះខាតរបស់យើង? មាន៥យ៉ាងដូចគ្នា៖ ការទូត, កិច្ចប្រជុំទ្វេភាគី, ភាពចាស់ទុំ, ការយកអាយុជីវិតទ័ពជាគោល និងផ្លូវច្បាប់។
• ការទូត៖ ប្រើប្រាស់សម្លេងក្នុងតំបន់ ប្រទេសសម្ព័ន្ធមិត្ត និងសម្ពាធមហាអំណាចមកគាបលើថៃ ដើម្បីបានដំណោះស្រាយសន្តិវិធី
• កិច្ចប្រជុំទ្វេភាគី៖ វាយបណ្តើរ បើកកិច្ចប្រជុំរកបទឈប់បាញ់បណ្តើរ និងបង្កើតជាលក្ខខណ្ឌអោយមើលឃើញជាក់ស្តែងថាថៃល្មើស
• ភាពចាស់ទុំ៖ ភាពអត់ធ្មត់នៅតែជាអាវុធខ្លាំងមួយ ទប់ទល់ដោយប្រើខួរក្បាលមិនមែនអារម្មណ៍ជាអ្នកបញ្ជាទេ
• យកជីវិតទ័ពជាគោល៖ សមរភូមិតឹងតែងពេក ទុកដោះស្រាយតាម JBC វិញចុះ ថៃលេបមិនរួចទេ អញ្ចឹងមិនចាំបាច់ទ័ពពលីច្រើនទេ
• ផ្លូវច្បាប់៖ រៀបចំភស្តុតាង ឯកសារ ប្តឹងទៅ ICJ, ICC ទាមទារសំណង និងហែកមុខមាត់ពិតនៃការបំពានរបស់ថៃ។
បងប្អូនឃើញទេ? តើយើងខិតខំប៉ុណ្ណា ទើបវិនាសកម្មនៅអាចគ្រប់គ្រងបាន? យើងត្រូវដៃម្ខាងវាយ ដៃម្ខាងរកអន្តរាគមន៍ការទូតផង រកបទឈប់បាញ់ផង ជម្លៀសប្រជាជនផង បានប៉ុណ្ណេះពិតជាខ្លាំងណាស់ហើយ ខណៈពេលដែលថៃផ្តោតតែលើការវាយយើងតែមួយមុខប៉ុណ្ណោះ។ ជំហានបន្ទាប់យើងគឺប្រជុំកំណត់ព្រំដែន JBC និងប្តឹងទៅ ICJ, ICC ដូច្នេះសូមបងប្អូនរក្សាភាពស្ងៀមស្ងាត់ ទុកពេលជូនថ្នាក់ដឹកនាំធ្វើការបន្ត។
សង្គ្រាមមិនដែលនាំមកលទ្ធផលល្អទេ ដូច្នេះហើយទើបថ្នាក់ដឹកនាំយើងចៀសវាងសង្គ្រាមណាស់ តែក៏មិនមែនមានន័យថាមិនចេះវាយដែរ។ យើងបានធ្វើបានល្អបំផុត នាំមកនូវលទ្ធផលល្អបំផុតដែលអាចកើតឡើងរួចហើយផងដែរ អ្វីដែលសំខាន់គឺយើងមានជំហានជាបន្តបន្ទាប់ត្រូវដើរបន្ត មិនលង់ក្នុងសង្គ្រាមនេះ។ បើមេដឹកនាំសមត្ថភាពស្ទើរម៉ោងនេះ ប្រហែលគ្មានពេលមកស្រែកតាម Facebook ទេ ប្រហែលប្រជាជនកំពុងរៀបអីវ៉ាន់រត់កាន់តែច្រើនហើយមើលទៅ ព្រោះថៃកាន់តែវាយ កាន់តែសាហាវណាស់កាលហ្នឹង!
អត្ថបទដោយ៖ Vincent L.



0 comments:
Post a Comment